TERESA QUIROGA BOUZO

Trátase de Teté Quiroga, irmá xemelga de Ana María Quiroga. Seu pai era José Quiroga Fragosa que era tenente coronel de infantería. Estamos ante unha muller polifacética pois era pintora, amante e practicante da danza e xogadora de baloncesto, actividades e aficións que, segundo ela complementábanse. Casou co industrial Manuel Ojea González en xuño de 1964.

Era unha especialista en danzas do folclore galego e dirixiu a agrupación "Bazar". A agrupación levou o terceiro premio no Concurso Nacional que se celebrou durante doce días no Teatro María Guerrero de Madrid. Outra das súas aficións sería o baloncesto do que lle apaixoaba a técnica.

No aspecto artístico, preparouse na Escola de Artes e Oficios para entrar na Escola de Bellas Artes de San Fernando, aínda que abandonou o proxecto ao casar. Destacou de primeiras na pintura e comezou a levar premios de cartelería de Nadal xunto co presitixioso Conde Corbal. 

Dicían dela que non era unha pintora cerebral, senón que era intuitiva, cunha visión  manierista da pintura chea do seu propio lirismo. Pintora nada amanerada e moi natural e inqueda.

(Fonte: "María Teresa Quiroga", La Región, 24 de decembro de 1960, p. 1)

Pintaba ao óleo cunha técnica impresionista cunha pincelada rotunda, ás veces aplicada con espátula, con cores vibrantes e ben equilibrados. Traballou temáticas variadas como maternidades, paisaxes naturais e urbanos, escenas de Ribadavia (a xudería) e de Ourense; escenas nocturnas nas que captaba a noite e as luces intensas.

Realizou diversas exposicións que tiñan grande repercusión social. 

(Fonte: La Región, 5 de setembro de 1972, p. 6)

(Elaboración propia a partir de diversas fontes. Vid. El pueblo gallego, 28 de febreiro de 1975, p. 15; El Pueblo Gallego, 28 de febreiro de 1975, p. 15; El pueblo gallego, 4 de marzo de 1975, p. 16; Guadalupe Espinar: "María Teresa Quiroga. Polifacética y Baloncestista", La Región, 12 de xuño de 1961, p. 4; Alvarez Alonso, "María Teresa Quiroga una pintora que triunfa en Carballiño", La Región, 10 de setembro de 1972, p. 5.)

SYRA PRADA

Syra Prada naceu en Ourense e foi unha afamada pintora que tivo proxección tanto dentro como fóra de Galiza. 

Realizou numerosas exposicións durante os anos sesenta do pasado século e alá a onde ía recibía un gran recoñecemento indicando dela que fora unha das mellores pintoras que dera Ourense. 

Consideraban as súas pinturas como unha arte moi emotiva pois nelas recreaba paisaxes diversas e de temática galega empregando principalmente a técnica do óleo.

Vid: El Pueblo Gallego, 25 de novembro de 1960; La Noche, 22 de Febreiro de 1962.; Pueblo Gallego, 25 de febreiro de 1962.; La Noche, 5 de Novembro de 1963.

MERES BARREIRA

Naceu en Ourense e reside en A Coruña. Meres Barreira é pintora de vocación e acuarelista por definición, xa que en canto descobre esta técnica, atopa o seu medio de expresión idóneo. Segundo as súas propias palabras, "a acuarela é a pintura do espírito", chea de matices e de posibilidades, perfecta para plasmar o universo interior da artista. Fórmase coa pintora Fina Mantiñán, que comezou a súa traxectoria artística en París, e é ela quen anima a Meres Barreira a probar a técnica na que atopa o seu medio perfecto de expresión: a acuarela.

Así, tanto nas súas series abstractas como nas escenas figurativas, Meres expresa emocións profundas, sen ningún tipo de máscara e cunha sinceridade absoluta, pintando tal e como ela é ou sente nese momento.

Ademais, afástase conscientemente do academicismo e opta pola experimentación, un feito que a mantén traballando a diario no seu estudo. Esta faceta pódese ver, principalmente, nas súas abstraccións, pola maneira innovadora de tratar a acuarela, o uso de técnicas mixtas ou a propia elección do papel (por exemplo, acuarela sobre papel negro).

Varias das acuarelas de Meres Barreira foron seleccionadas en dúas edicións do Premio Internacional de Pintura Xulio Quesada. Tamén expuxo as súas obras en galerías e museos fóra das nosas fronteiras, en Francia (Premio Médaille da Ville en 2009) e en diferentes cidades europeas, como Bruxelas e Múnic.

Vid. La Opinión A Coruña

Meres Barreira

LUCÍA SUEIRO (CH SUEIRO)

Lucía Sueiro é unha pintora galega nada en Ourense en 1954, fai Belas Artes en San Fernando (Madrid), e realiza exposicións  individuais e colectivas por España e parte de Europa.  Na actualidade reside en Vigo onde ten unha Galería de Arte (Galería Conde Sueiro) na que está exposta a súa obra de maneira permanente xunto con exposicións doutros pintores. Tamén expón obras das súas fillas Mónica e Vanessa.

Admira a pintores como Magritte, Caravaggio e Botticelli. 

O estilo que máis lle atrae é o surrealista e tamén a abstacción. As súas pintures teñen forte colorido o que imprime entusiasmo. O debuxo chega a ser moi detallado e preciosista e noutros casos déixase levar polas fortes pinceladas sen debuxo previo.

Vid: Artistas da terra

CLAUDIA GÓMEZ FERNÁNDEZ

Nacida en Ourense no ano 1958. Claudia é unha pintora autodidacta algo que lle confire personalidade e liberdade á hora de pintar. Non obstante  séntese inspirada por Kandinsky e o gótico e mestres de Renacemento. O seu éxito está en crear traballos emocionais. O seu aceite e os acrílicos sutilmente expresan os cambios que as persoas experimentamos. As cores serven para  reflectir expresividade e emocións.
Estivo un tempo en Nova York e actualmente reside en Madrid onde levou a cabo importantes exposicións: "Un puente de color entre dos mundos" "Esencia de la abstración".

Vid: http://www.agora-gallery.com/jap/artistpage/Claudia_Gomez.aspx
http://pinturaytradicion.blogspot.com.es/

YOLANDA LÓPEZ LÓPEZ

Digna de mención neste blog é Yolanda López López que presenta un suntuoso currículo. Yolanda, muller polifacética, naceu en Ourense en 1976. 

É funcionaria de carreira na Administración de Xustiza (Fiscalía de Madrid). Licenciada en Filoloxía inglesa, técnica en turismo, tradutora literaria (Shakespeare, Plath, Brönte, Whitman, etc) e pintora pola Deputación de Ourense e polo Centro Dotacional de Arganzuela de Madrid, adicouse ao ensino medio e universitario.

Realizou o DEA, o doutoramento e a tesiña de licenciatura sobre a identidade individual e colectiva na obra da escritora sureña Eudora Welty. Foi investigadora nas universidades da USC,  A Coruña, Castilla-La Mancha, Birmingham –UK-, Virginia e Mississippi–USA- e no Centro Ramón Piñeiro, onde colaborou con diferentes ponencias e artigos de ensaio.

É autora dos poemarios individuais premiados Verdugos impolutos (Concello de Rábade, 2005), Obertura sen heroe (Follas Novas, 2006), Grietas (Visión Libros, Madrid, 2012), Temblor fiero (Lastura, Madrid, 2013), Moralla (Follas Novas, 2013) e Tántalo (Xunta de Galicia e Concello de Negreira, 2014). Nos vindeiros anos saíran do prelo poemarios seus na prestixiosa editorial madrileña Huerga & Fierro.

Galardoada con premios literarios en Galicia e o resto da península, Suso Vaamonde, Rosalía de Castro de Cornellá en dúas ocasións, Aurelio Aguirre, Antón Tovar, Xosé Neira Vilas, Fundacion CEPAIM para a solidaridade, mención de honra do Manuel Oreste Rodríguez, I Premio Manuel María da Casa de Galicia de Guipúzcoa, accesit do Picapedreros da revista La Oca Loca, ou o Manuel López Ardeiro, textos da súa autoría aparecen nos libros colectivos Ás aforas do soño (Casa da Gramática, 2005), Homenaxe dos poetas galegos a F. G. Lorca (Xerais, 2006), Catálogo Rede Natura de ADEGA (Xunta,2007), Implícate na palabra: Poetas galegas e tamiles (Implicadas/os no desenvolvemento, Galaxia, 2007), Uxío Novoneyra: A emoción da terra (AELG, 2007), Letras novas (AELG, 2008),  Filografía (Lastura, 2013),  Angrois (Xacobeo, 2014), Poekas: De Vallecas al verso (Lastura, 2014) e O soño galego de Julio Cortázar e (Linteo, 2014).

Publicou poemas, relatos e artigos de opinión en xornais e revistas literarias (Boletín literario da USC, La voz de Galicia, La Región, Galicia Hoxe, Xistral, Dorna, A xanela, Saudade, Lúa nova, Madrygal).

Colaborou no equipo de traballo do manual Niveis de Competencia en Lingua Galega (Xunta, 2006).

Forma parte do programa de recitais Poesía Nova da Comunidade de Madrid. Participou en recitais benéficos e en homenaxes a intelectuais. Impartiu obradoiros literarios e foi membro xurado de certames para mozos. Participou en espectáculos de poesía, pintura, fotografía, música e danza oriental.

Forma parte dos grupos literarios Bilbao e Poekas de Vallecas de Madrid.

MARÍA ASUNCIÓN BONET CORREA

Era pintora que asinou os seus cadros como "Choncha Bonet". Naceu na Coruña o 22 de Abril de 1922 na Praza de Pontevedra na casa dos seus pais o Comandante de Intendencia Militar e pintor por afección D. José Bonet Peñalver e de Asunción Correa Calderón escritora e nai de familia proveniente dunha tradicional familia galega de hijosdalgos lucenses que probaron nobreza en 1507 en Lugo, Galicia. Por parte do seu pai era neta do gobernador militar de Ourense e Coronel da Garda Civil, D. José Bonet Portell .

Choncha, autodidacta, aprendeu de nena vendo pintar ao seu pai. O brillante exemplo do pai de Choncha, José Bonet Peñalver, que nos seus momentos libres pintaba cadros ao estilo da época, impresionistas, e outras veces clásicos copiando obras do Museo do Prado, demostran a fonda madurez como pintor á que chegara e que impulsou con máis forza aínda a vontade e imaxinación de Choncha a seguir os seus pasos na pintura. 
Na súa mocidade, Choncha coñeceu moitos lugares de Galicia. Primeiro foi A Coruña, despois Lugo, veraneou xunto aos seus pais en Foz, visitou a familiares, como era o caso das súas curmás no pazo de Reza nos arredores de Ourense, participando nas festas da vendima do mesmo. Ao final coñeceu Pontevedra viaxando a Panxón e Baiona. A súa curmá Ana María Deza Bonet fué a súa compañeira de xogos nos días felices da nenez en Reza.

Asunción Bonet expuxo por primeira vez no ano 1954 no Círculo de Belas Artes de Lugo, onde obtivo unha mención honorífica na exposición para artistas noveis. En 1958 desprázase a Roma a casa do seu irmán Pepe e logo con el viviría en Roma para pintar os seus primeiros cadros da súa serie romana. Alí atopou unha luz que reflectiu nos seus cadros e que contrasta radicalmente cos galegos. Á súa volta en 1959, fanse eco das súas obras J. Antón no xornal O Progreso, Amadeo Varela en La Voz de Galicia e Federico Carlos Gasalla na Noite. Empezan entón frutíferos anos de intensa produción artística. Choncha non para de viaxar e pintar. Non hai recuncho pintoresco de Galicia que non visite e retrate. Empeza a facer regularmente exposicións en galerías de arte e moitísimas familias especialmente da Coruña adquiren as súas paisaxes, carruseis, palcos de música, procesións e até festas no Parque do Recheo (Xardíns de Méndez Núñez), concertos (como o do ao aire libre en Pontevedra ou na Coruña), etc. Pronto a descubriron os críticos de arte e os vellos mestres como Vázquez Díaz que a eloxiou ao ver a súa exposición no Círculo de Belas Artes de Madrid. Pero quizais o seu eloxio máis honesto foi o do Marqués de Lozoya. Tamén viaxou máis dunha vez a París onde admirou os artistas impresionistas e frutificou unha das súas mellores etapas como pintora. Fixo cadros do Barrio Latino, do Montmartre coa basílica do Sacré Coeur, de escenas de rúas pintorescas e dentro dun estilo moi depurado e áxil á vez. Seguiron outras etapas que coa madurez gañaron en detalles e desenvolvendo un estilo semellante ao naif pero sempre moi persoal e inxenuo. Fixo exposicións cada certo tempo en Madrid e na Coruña, sendo a exposición de setembro de 1993 nos salóns do concello da Coruña  a época de máximo esplendor dentro da súa carreira artística.  Envorcouse en cadros que reflectían o relixioso do seu Galicia natal aínda que tamén produciu mariñas, paisaxes, festas, carruseis, palcos de música e até entroidos. As súas características máscaras de Verín retratando o entroido ourensán, achegábaa moito ao seu admirado Gutiérrrez Solaina. Tamén fixo un cadro do mítico café Xixón de Madrid aínda que baleiro de intelectuais e cheo dun pobo alegre e desenfadado.

Así pois, e resumindo podemos dicir que despois da primeira etapa galaica vai a Madrid, logo Roma, ambos cunha gama de cores nova e máis luminosa, Choncha domina as masas, retrata sen medo a grupos de persoas. A continuación París que alcanza unha soltura total no impresionismo e pálpase que estudou a Manet, Monet e Van Gogh aos que admira na súa obra. Posteriormente vén unha longa etapa galega con cadros intercalados de Madrid que evocan un xiro cara a un maior detalle e unha paleta aínda máis colorida achegándose moito a un estilo naif pero sen selo, xa que os trazos impresionistas non os perde nunca, e alcanza algo así como un ingenuismo personalísimo.

Vid: María Asunción Bonet Correa

GILL BIRD

Gill é pintora e aínda que nacida en Gales leva residindo en Ourense case corenta anos pois leva vivindo aquí desde 1977. Na galería e repartidas por toda a casa, hai unha colección de óleos e pasteis da pintora Gill Bird, propietaria da Casa Grande de Soutullo. Nada en Cardiff, País de Gales, Licenciada en Inglés e Belas Artes pola Universidade de Manchester.

Exposiciones Colectivas: Chapter Arts Centre, Cardiff (1972- 1977). Mulleres Pintoras Ourensás. Museo Municipal, Ourense (1995).
Exposicións Individuais: Aula Caixa Galicia. Celanova (1997) Aula Caixa Galicia. Barco de Valdeorras (1997) Studio 34. Ourense (1998) A Fábrica, Allariz (2000) Casa da Cultura, Xinzo de Limia (2000) Casa Grande de Soutullo. Exposición Permanente (2000-2014)

Galería de arte da casa Soutullo

MODESTA FERNÁNDEZ BLANCO (MEBORAT)

Meborat, pintora ourensá cunha extensa carreira artística que comezou en 1976. Formouse aos 12 anos na Escola de Artes e Oficios da Deputación, onde perfeccionou as técnicas de debuxo e barro, que ela mesma consideraba fundamentais na formación de calquera artista plástico. A súa relación co mundo de arte pasou por diversas etapas, sempre saltando dunha a outra, pois gostaba de experimentar  tanto en técnicas como en manifestacións artísticas.

A pintora sempre se declarou unha 'namorada' de Ourense, onde expuxo en multitude de ocasiónss. Entre as exposicións máis relevantes que realizou, figura a súa presenza en espazos culturais de Madrid ou Oviedo. En 2009 expuxo na cidade dentro dos 'Encontros co patrimonio cultural' do Ateneo.

Lamentablemente faleceu en maio de 2012 aos 55 anos.

Vid: La Región

Foto vid: A Deputación

ANA FERREIRO

Ana Ferreiro naceu en Ribadavia e deixou a súa profesión de enxeñeira para dedicarse de cheo á pintura. O seu pai era ferroviario e a súa avoa e a súa tía rexentaban un bar na mesma estación dende onde axudaron a moitos xudeos a escapar cara Portugal e das que falamos neste mesmo blog. Ana Ferreiro fai unha pintura figurativa pero íntima, de temas cheos de humildade, cunha pincelada delicada e cores cálidos harmoniosos.
Ana Ferreiro é nova e seguro que ten unha longa carreira por diante. Realizaou exposicións exitosas en Ourense, Madrid, e demais provincias.
Información e foto, vid:  Cultura Xunta de Galicia,

MARÍA JOSÉ GONZÁLEZ

María José González era pintora ourensá. Pertencía a unha saga importante de artistas ourensas pois estaba ligada ao apelido De Dios. Ten unha longa traxectoria na pintura e unha numerosa obra. Nos seus óleos desenvolvía unha temática costumista, de escenas campestres galegas na liña de pintores galegos como Sotomayor. Empregaba unha pincelada grosa, pastosa pero sen esquecer o debuxo ben trazado. As cores son pardas, ocres, vermellos, cores da terra aplicados con luz e cor tonal. A muller adoita ser a figura central e tamen as figuras de cativos. Ten cadros en gran formato que integran ao espectador.
Tamén traballa a acuarela con man decidida.

(Imaxes: colección particular da autora do blog.)

                                       

YOLANDA MARTÍNEZ

Yolanda Martínez naceu en Ourense no ano 1968 e dedícase á pintura de estilo expresionista e de cores vivos impactando os seus retratos. Debuxa co pincel aplicando pinceladas intensas, grosas e pastosas. Esta pintora está afincada en O Saviñao.

SULA REPANI

Sula Repani naceu en Atenas, en 1959, de pais procedentes da illa de Lesvos  pero leva moitos anos en Ourense, por tal motivo, podemos considerala dentro do elenco das nosas mulleres ourensás. Estudou na Escola Superior de Belas Artes de Atenas, realizando nos dous últimos anos na mesma Escola un ciclo de pintura bizantina e ao fresco. En 1986 veu a España como bolseira do Estado grego para facer estudos de posgrao. Desde esa data vive en Galicia, afincándose en Ourense. A súa obra atópase en coleccións privadas de Grecia, España, Bélxica, Gran Bretaña e outros países europeos, Nova Zelanda e Estados Unidos. A súa obra tamén se atopa en espazos e edificios públicos de Galicia e Madrid.
Vid: La pasión griega

CARMUCHA VÁZQUEZ PRATS

Neste blog tamén teñen cabida aquelas mulleres, que sen ter nacido en Ourense, residen na nosa cidade chegando a considerarse ourensás. É o caso de Carmucha Vázquez Prats que naceu en Pontevedra no ano 1934. Seu pai, xefe de estación, foi destinado a Benavente e toda a familia residiría nesta cidade. Dende moi nova comeza a pintar. Foi discípula de Luciano Cárcamo. De novo en Ourense, Carmucha foi profesora adxunta da Escola Normal de Ourense, do instituto Otero Pedrayo e o Intituto Blanco Amor.

A primeira exposición foi en 1958 e no 1959 concédenlle o Premio de Pintura na Exposición Provincial da Obra Sindical "Educación y Descanso". Polo premio foi a Madrid e entrou en contacto con interesantes artistas como Cossio, Elena Frances, etc.

Realizou a súa primeira exposición individual no ano 1962 e foi felicitada incluso por Vicente Risco que a animou a continuar pintando. A partir de entón, comeza a realizar numerosas exposicións destacando a de 1966 en Bruselas na Sala de Artes "Lambermont". Era a primeira vez que expuña unha galega.

Podemos dicir que Carmucha forma parte da orensanía.

Vid: Carmucha Prats

Fotos: idem.
El Pueblo gallego : rotativo de la mañana: Ano XXXVIII Número 18634 - 1962 maio 3

MARÍA JESÚS BALLESTER

Pintora ourensá que se se formou na Escola de Artes e Oficios sendo a súa mestra Rosa Caporalle comezando cun estilo clásico.
Posteriormente en Salamanca estuda a carreira de Belas Artes e traballa en arquitectura de interiores. De volta a Ourense comeza unha variada temática pictórica onde se inclúen bodegóns, collages, pintura máis matérica, etc.
Viaxou por distintas partes do mundo reflectindo as súas impresións nos seus cadros.
Vid: Tempo de lecer

ÁNGELES OCAÑA ALBERO

Naceu no Barco de Valdeorras no ano 1933 Estando en Madrid estudando Maxisterio tamén asistía a clases de debuxo e pintura. De volta a Galicia, afincouse en A Coruña e alí seguiría perfeccionando a súa arte. Realizou numerosas exposicións en Galicia e tamén fóra como por exemplo en Cuenca e Cidade Real onde expuxo con Federico Virtudes.

É unha muller que traballa diversas técnicas e tamén é unha muller comprometida e sensibilizada pois sempre estivo disposta a doar obras para Mans Unidas e Amnistía Internacional para que fosen subastadas con fins altruístas.

Exposicións:

"VIII Feira da Arte Galega", que se celebra en el Hotel Hesperia, de Coruña, del 11 de diciembre de 2015 al 5 de enero de 2016.
Exposición colectiva de pinturas de la Asociación de Artistas de La Coruña en su Sala de Exposiciones en Coruña, en 2011.
Exposición colectiva de pinturas de la Asociación de Artistas de La Coruña en su Sala de Exposiciones en Coruña, en 2009.
Exposición colectiva de pintura de la Asociación de Artistas de La Coruña en su Sala de Exposiciones en Coruña, en 2008.
Exposición de las obras seleccionadas en el II Certame de Pintura Olladas de Galicia., celebrado en 2008.
Exposición colectiva de pintura de la Asociación de Artistas de La Coruña en su Sala de Exposiciones en Coruña, en Navidad de 2007.
Muestra correspondiente a la cuarta Edición de las Balconadas de Betanzos, celebradas en 1994.
Muestra correspondiente a la cuarta Edición de las Balconadas de Betanzos, celebradas en 1994.
Muestra correspondiente a la Tercera Edición de las Balconadas de Betanzos, celebrada en 1992.
"1ª Feira do debuxo", celebrada en Coruña en 1994.
II Mostra Unión Fenosa, que se se celebra en la Estación Marítima de A Coruña, entre julio y agosto de 1991.
Exposición colectiva pro Manos Unidas.
Exposición de artistas galegas celebrada en Vigo en 1987.

Así mesmo tamén participou coas súas obras para un ben social doando varias pezas para que fosen subastadas:

Pintura, grabado y escultura que se celebran en Vigo y Pontevedra, a beneficio de los damninficados por el huracán Mitch.

Exposición colectiva de obras donadas para la subasta de Manos Unidas. 2000. Presentación: Xosé Luis Torres Colomer, Presidente de la Diputación de Coruña.
Subasta de pintura a favor de Manos Unidas, obras donadas por distintos artistas. Coruña, 1998.
Subasta de pintura a favor de Manos Unidas, obras donadas por distintos artistas. Coruña, 1997.
Subasta de pintura a favor de Manos Unidas, obras donadas por distintos artistas. Coruña, 1996.
Subasta de pintura a favor de Manos Unidas, obras donadas por distintos artistas. Coruña, 1994.
Subasta a favor de Amnistía Internacional, celebrada en Coruña en 1988.

(Elaboración propia a partir de diferentes fontes)

MATILDE DE LEGÍSIMA

Naceu en Piñor de Cea en 1902 e era irmá de Carmen de Legísima. Foi pintora autodidacta e presentouse a algunhas exposicións colectivas de artistas ourensáns en Madrid e nas capitais galegas. 

Expuña con Tomás Bóveda, Antón Quesada Porto, Corral Díaz, Vidal Lombán, Acisclo Manzano, Carmen Pérez Neu.

Pintaba principalmente coa técnica do óleo bodegóns, motivos florais e retratos infantís.

Segue a liña da súa irmá pero dominaba nos seus cadros as cores máis que o debuxo.

En 1962 participou na exposición que se fixo en Madrid de Arte de Ourense.

Vid: La Noche, 20, 21 e 22  de xaneiro de 1962; 8 de febreiro de 1962, p. 3;  la Región, 16 de decembro de 1962, p. 176.

DOLORES GARCÍA RODRÍGUEZ

Naceu en Ourense e dedicouse á pintura participando na Exposición de Arte Rexional celebrada en Santiago de Compostela en 1923 coa obra "Camiño da Leira".

Vid: Marco, A, Dicionario de mulleres galegas, A Nosa Terra, 2007,  p. 186.

VICENTA PÉREZ LÓPEZ

Vicenta naceu o 25 de febreiro de 1913 en Dadín, O Irixo, era irmá de María Pérez López que tamén figura neste blog.

Eran fillas de Hermenesindo Pérez García que era médico e de Elvira López. Era neta de Ramón Pérez García que tamén era médico en Dadín.

Vicenta residía en Ourense na rúa Lúis Espada número 7. 

Tiña grandes dotes para a pintura. Presentou en marzo de 1929  unha mostra dos seus cadros na Deputación Provincial de Ourense. Tras examinar as súas obras por medio dun perito a Deputación aceptou concederlle unha subvención de mil pesetas para que puidera continuar os seus estudos en Madrid.  É importante salientar como as institucións axudaron a que mulleres ourensás puidesen formarse nas súas inquedanzas.

Estudou no Instituto Ourensán e obtivo o título de bacharelato en 1933. O 30 de agosto de 1934 enviou unha carta ao Decano da Facultade para solicitar que lle permitise presentarse ás probas de enfermería que estaban previstas para setembro dese ano.

Casou co Director do Banca Don Ricardo Martín Esperanza que contribuíu á creación do Polígono Industrial de Ourense e a Torre de Ourense. Ademais foi fundador da Falanxe en Ourense. O matrimonio residiu nun piso do edificio coñecido como o "rascacielos" que estaba á entrada da Ponte Nova cuxo arquitecto foi Alex Reilen, O matrimonio tivo tres fillos que se chamaban Ricardo, Victoria e Israel.

Tamén consta nun estudo realizado por Ana Cebreiros Iglesias que Vicenta Pérez López foi fundadora da Sección Feminina en Ourense no ano 1935. 

Ourense foi a segunda de Galicia e a terceira de toda España en crear a Sección Feminina en 1935. Con Vicenta estaban Álvarez de Nóvoa que era a encargada de Prensa e logo delegada provincial do ramo, Antonia Méndez Villar, Felisa de Prada, Áurea Rodríguez Fernández, Elvira e Maru Pérez, Teresa Cabrera, Maruja Gándara, Pacita Carballo que era a delegada provincial de flechas...O seu papel era estimular o amor á Patria, ao Estado, ás tradicións...Confeccionaban camisas azuis para atender á demanda dos afiliados, bordado dos estandartes, bandeiras, símbolos, asistencia aos detidos falanxistas no verán de 1934, apoio ás familias, recollida de colectas, etc. Algunha destas mulleres foron encarceradas na etapa do Frente Popular. 

No 14 de xuño de 1944 Vicenta recibiu a medalla de La Vieja Guardia nun acto no Xardín do Posío e con ela tamén as súas compañeiras Concepción Pérez López, irmá de Vicenta, Rosa Lamas Álvarez, Teresa Cabrera Borrajo, María Vázquez González, Carmen Felpeto Vázquez, María Silva García e Carmen Varela Martínez.

Vicenta faleceu en xuño de 1966.

(Fonte: El Pueblo Gallego, 1 de xaneiro de 1938, p. 13)

Vid:

http://culturagalega.org/album/docs/linatempo.pdf; http://investigadoresfranquismo.com/pdf/comunicacions/mesa4/cebreiro.pdf

Pascual Carballo, A., Mas de cien años en la vida de Ourense, A Coruña, 1996, páx. 142;  El Progreso, 2 de xuño de 1966, p. 3; El Pueblo Gallego, 18 de outubro de 1975, p. 17.

MARGA MONDELO GÓMEZ

Marga Mondelo Gómez, nace en Ourense o 29 de Xuño de 1956.

Descobre a súa paixón polo debuxo sendo nena, despuntando entre os seus compañeiros.
Autodidacta o que demostra mestría pois, podemos dicir, que a súa capacidade é innata.  Domina o debuxo artístico a temperá idade. Esperta nela un gran interese polo mundo da pintura. A súa aprendizaxe evidencia un ritmo vertixinoso. Decora ao óleo os lenzos, con gran cromatismo, utilizando como incono dos mesmos o corpo humano e elementos varios da natureza universal, pois non hai que esquecer que o humanismo impregna a vida e obra desta gran pintora, do que non adbicará.
Repasando a súa obra é digno de mención o seu realismo, aínda que en ocasións o motor lla súa imaxinación prodixiosa, renovador incansable, transforma a tea en xenuíno subrealismo-cubismo.

Exposicións

· Facultade de Ciencias del Campus de Ourense (Febrebro 2002)
· Studio 34 (Enero 2002)
· Café Arume (Diciembre 2002)
· Studio 34 (Mayo 2003)
· Motel Auriense (Agosto 2003)
· Café Arume (Diciembre 2003)
· Auditorio Municipal de Ourense (Septiembre 2005)
· Exposición colectiva Café Isaac ( Diciembre 2005)
· Ateneo de Ourense (Agosto 2006)
· Liceo de Ourense (Septiembre 2006)
· Exposición colectiva Café Isaac (Diciembre 2006)
· Café Isaac (Junio 2007)
· Exposición colectiva Café Isaac (Septiembre 2007)
· Exposición colectiva Café Isaac Sala de Arte (Diciembre 2007)
· Exposición Casino de Santiago de Compostela Sala de Arte (Enero 2008)
· Exposición Casa da Cultura de Monforte de Lemos (Marzo 2008)
Vid: Páxina oficial de Marta Mondelo