O Servizo Social creado por Decreto o 7 de marzo de 1937 serviría para "adestrar" ás mozas de 17 a 35 anos, solteiras. Obrigóuselles a realizar durante seis meses unha serie de servizos públicos de balde agochando, en realidade, a finalidade de formalas nos aspectos nacional-sindicalista do réxime, nos aspectos relixiosos e domésticos. Para as estudantes, o Servizo Social constaba dun período de formación teórica (doutrina falanxista e relixión) e un período de prácticas (en hospitais, comedores sociais ou bibliotecas).
Que acontecía se a muller quería realizar estudos de bacharelato e universitarios e despois traballar? pois polo Decreto do 28 de novembro de 1940 consolídase a obrigatoriedade de presentar o certificado para o exercicio de funcións públicas e obtención de títulos.
Vexamos como era a normativa para cada caso:
|
Ámbito
de estudos |
Normativa
específica |
Requisito
principal |
|
Bacharelato
e Títulos Medios |
Orde
do 21 de marzo de 1940 |
Esixía
o certificado do Servizo Social para a expedición de títulos de Bacharel, así
como para calquera grao de formación técnica media. |
|
Universidade
e Escolas Superiores |
Orde
do 3 de xuño de 1940 |
Establecía
que ningunha muller podía recibir o título oficial de licenciada ou doutora
sen acreditar o cumprimento do Servizo Social. |
|
Maxisterio
(Escolas de Maxisterio) |
Orde
do 14 de maio de 1941 |
Especificaba
a obrigatoriedade para as alumnas que remataban os estudos de Maxisterio. Sen
o carné do Servizo Social, non podías presentarte a oposicións nin exercer. |
|
Enfermaría,
Matronas e Practicantes |
Orde
do 27 de xaneiro de 1945 |
Prohibía
a expedición do título e o ingreso nos colexios profesionais de Auxiliares
Sanitarios (onde se incluían as matronas e enfermeiras) sen o certificado. |
|
Estudos
de Comercio e Secretariado |
Decreto
do 25 de xaneiro de 1941 |
Obrigatorio
para obter o título de perito ou profesor mercantil, fundamentais para o
acceso ao mundo laboral administrativo. |
Temos que imaxinar os atrancos que isto supuña para as mulleres, en especial aquelas que querían sacar adiante os seus estudos e as súas carreiras universitarias. Algunhas ata viñan desprazadas dende outras provincias para realizar o Servizo nun lugar concreto, como se recolle na seguinte noticia:
Practicamente todas as mulleres veranse forzosamente a realizalos pero tamén podemos pensar que moitas quixeran evitalos. Había a posibilidade de quedar exenta de face o Servizo Social? Pois di, as mozas podían librarse se alegaban, algún defecto físico, ser filla de caído na guerra ou de mutilados, ou haber participado activamente coa Falanxe, ou que desempeñaran antes algún traballo remunerado....Algunhas tamén buscaban medios menos "oficiosos" e presentaban papeis, digamos que falsos, para evitar o trámite. Non obstante, non era fácil librarse de facelos.
Por último, a persistencia deste Servizo acadou ata 1975.
