Etiquetas

26 abril 2010

BEGOÑA MUÑOZ

(Barakaldo, Biscaia, 1961) Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela, foi profesora de Lingua Galega e Literatura, de Iniciación á Arte Dramática e de Diversificación Curricular no IES Otero Pedrayo.A súa formación nos diversos aspectos da dramaturxia inclúe seminarios e cursos con Zulema Moret, Coralina Colom, Víctor Fuenmayor, Gisèle Barret, Helena Pimenta, Fina Calleja, Julian Knab, Albert Boadella ou Arístides Vargas.Foi co-adaptadora de Xacobe ou a submisión, de Ionesco; Madame de Sade, de Mishima; As sillas, de Ionesco; Cama dous por dous para dous (Talem), de Sergi Belbel; A esmorga, a partir da novela homónima de E. Blanco Amor; O lapis de carpinteiro, segundo a novela de Manuel Rivas; e Sexismunda, adaptación de A vida é soño de Calderón de la Barca, todas elas representadas pola compañía Sarabela Teatro de Ourense. Tamén co-adaptou Leoncio e Helena, de Büchner —publicada pola Xunta de Galicia en 1993—, posta en escena polo Centro Dramático Galego. Fixo diversos traballos de adaptación teatral para as montaxes dos grupos de teatro do IES Otero Pedrayo, e adaptou Romance de Micomicón e Adhelala, de Eduardo Blanco Amor (adaptación publicada por Galaxia en 2000, e pola ASSITEJ en 2002).A súa peza Cabalos desbocados, adaptación da obra Gracias, abuela..., de Sebastián Junyent, foi publicada en Materiais didácticos para a prevención do consumo de drogas (Santiago de Compostela: Xunta de Galicia, 1995).Foi coautora, con Xosé Carlos Couceiro, Ánxeles Cuña e Fernando Dacosta, das obras Afección, Tics —publicada por Baía Edicións (A Coruña, 2000)— e Os soños de Caín —incluída no volume Talía na crónica de nós. Dez anos de teatro galego (1990-1999), de Cilha Lourenço Módia e Carlos Vizcaíno Fernández (Ourense: Abano Editores, 2000)—, todas elas representadas pola compañía Sarabela Teatro.Ademais, foi autora de diversas pezas breves, escritas para os grupos de teatro do IES Otero Pedrayo; entre outras: Sidamanía, A casa con ruídos e Xuventude, divino tesouro; tamén de Tres pontes, tres tempos, en que se baseou o espectáculo de animación teatral de Sarabela Teatro para a dinamización turística da Calzada Romana de Trives no verán de 1999, e Trivesía fantástica, escrita para o mesmo fin en 2000.Encargouse do estudo introdutorio para o tomo III da Obra completa de Xabier Prado «Lameiro» (Ourense: Concello, 1995). Foi coautora dos catro volumes de Claro e seguido. Un enfoque comunicativo na didáctica da lingua, con María Xesús Sarmiento Macías e Serafín Alonso Pintos (Vigo: Xerais, 2004).Impartiu diversos cursos na Aula Universitaria de Teatro de Ourense, e participou en varios congresos e encontros galegos e internacionais relacionados co teatro e coa pedagoxía.Foi finalista nos Premios Compostela de Teatro pola adaptación de Madame de Sade de Mishima (1990); Premio Compostela de Teatro pola adaptación de As sillas de Ionesco (1992); Premio ao mellor texto por Tics no Festival Internacional de Teatro para la Infancia y la Juventud (FETEN) de Xixón (1997); Premio María Casares á mellor adaptación por O lapis do carpinteiro (2001); e Premio á mellor dirección na Mostra de Teatro Escolar de Centros de Secundaria, pola obra Eliana en ardentía ou Bernardo destemplado, de Roberto Salgueiro, representada polo alumnado de Iniciación á Arte Dramática do IES Otero Pedrayo de Ourense (2004). Premio Maria Casares 2010 á mellor adaptación por A esmorga.
Morreu aos 48 anos o 17 de Abril de 2010.

No hay comentarios:

Publicar un comentario