RECANTO DE REFLEXIÓNS

14 junio 2026

FELISA OTERO ROJO

Felisa obtuvo el título superior de mestra en 1909, nun momento no que o acceso das mulleres á formación e ao exercicio profesional do ensino aínda estaba cheo de dificultades. O su primer destino coñecido foi a escola de Rodanillo, en Bembibre (León), onde desenvolveu o seu labor docente ata que, en 1925, foi declarada incursa por abandono de destino. Esta situación derivou nunha sanción de tres meses sen soldo imposta en 1926.

(Fonte: Boletín oficial del Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes, Número 8, 26 de xaneiro de 1926, p. 12)

Tras aquel episodio, e acolléndose ao disposto no Estatuto Xeral do Maxisterio aprobado en 1923, solicitou unha excedencia voluntaria ilimitada, que lle foi concedida. A súa ausencia da docencia pública prolongouse varios años, ata que en 1933 pediu o reingreso no maxisterio, recuperando así a súa profesión.

Pouco despois, en 1934, chegou á provincia de Ourense grazas a un concurso de traslados que lle asignou a escola de Cortegazas, no concello de Avión. Pero a súa estadía coincidiu cun dos períodos máis difíciles para o profesorado republicano. A Comisión de Depuración da provincia abriu un expediente sobre a súa persoa e acabou sancionandoa en xaneiro de 1942 cun traslado forzoso a otra escola da provincia durante dous años. Ademais, quedou inhabilitada para desempeñar cargos directivos e de confianza, unha medida habitual nos procesos de depuración do maxisterio da época.

Vid: "Órdenes", Boletín oficial del Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes, Número 81, 9 de outubro de 1925, p.12; "Excedencia", Boletín oficial del Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes, Número 23, 19 de marzo de 1926, p.14 e 30 ; El magisterio español : Revista General de la Enseñanza, Número 9206, 24 de outubro de 1933, p. 13; "Destinos", El magisterio español : Revista General de la Enseñanza, Número 9341, 11 de setembro de 1934, p. 7; "Resolución de la Comisión Dictaminadora de Expedientes de Depuración de Maestros", La Región, 17 de enero de 1942, p. 5.